เรื่องที่ 5: The Tale of the Three Brothers นิทานสามพี่น้อง

เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องเดียวที่มีบทบาทในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ในบทที่ 21
มีภาพประกอบสองภาพสำหรับเรื่องนี้ ภาพที่หนึ่งนั้นเป็นรูปกะโหลกมนุษย์สามอันโดยอันกลางมีเครื่องหมายของเครื่องรางยมทูตอยู่ตรงหน้าผาก ภาพที่สองนั้นอยู่ด้านล่าง เป็นรูปวาดของเครื่องรางทั้งสามอย่าง

นี่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพี่น้องทั้งสามที่กำลังออกเดินทางไปด้วยกันและมาพบแม่น้ำที่พวกเขาไม่สามารถข้ามไปได้ หากแต่เพราะทั้งสามนั้นเชี่ยวชาญด้านเวทมตร์คาถาจึงสามารถสร้างสะพานข้ามไปได้

ระหว่างที่ข้ามสะพานนั้นพวกเขาได้พบกับยมทูตที่โกรธแค้นเพราะได้เสียเหยื่อไปสามราย แต่ก็เสแสร้งว่าประทับใจกับการกระทำของพวกเขาและจะมอบพรหนึ่งข้อให้แต่ละท่านเนื่องจากพวกเขาสามารถข้ามแม่น้ำมาได้ พี่ชายคนโตขอไม้กายสิทธิ์ที่สามารถทำให้เขาชนะการประลองทุกครั้ง พี่ชายคนรองขออะไรก็ได้ที่สามารถทำให้เขานำพาผู้ที่ตายแล้วคืนชีพกลับมาอีกครั้ง แต่น้องชายคนเล็กนั้นรู้ทันยมทูต ได้ขอสิ่งที่สามารถซ่อนเขาจากความตายได้ ความตายจึงมอบผ้าคลุมล่องหนให้แก่เขา และพี่น้องทั้งสามจึงแยกย้ายกันออกเดินทางอีกครั้งด้วยความภาคภูมิใจ

พี่ชายคนโตนั้นที่โอ้อวดพลังอำนาจของไม้กายสิทธิ์ถูกปล้นและฆ่าทิ้ง ยมทูตจึงนำพาเขาไป
พี่ชายคนรองใช้หินที่ได้มานำพาหญิงผู้เป็นที่รักที่ได้เสียชีวิตไปก่อนที่เขาจะได้มีโอกาสแต่งงานกับเธอ หากแต่ว่าหญิงสาวผู้นั้นไม่มีความสุขเลยสักนิดเพราะว่าที่ๆเธอควรจะอยู่นั้นไม่ใช่บนโลกนี้ ดังนั้นพี่ชายคนรองจึงปลิดชีวิตตัวเองเพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกับคนที่เขารัก ความตายจึงได้เขามาครองด้วยเช่นกัน

สำหรับน้องชายคนสุดท้องนั้น ความตายไม่สามารถหาเขาพบ เพราะว่าเขาซ่อนตัวภายใต้ผ้าคลุม
เมื่อถึงวันที่น้องชายคนเล็กนั้นรับรู้ว่าตัวเองพึงพอในชีวิตแล้วเขาจึงถอดผ้าคลุมออกและมอบมันให้กับลูกชาย เขารู้สึกว่าตัวเองชราเต็มทีแต่ก็มีความสุขเหลือล้น เขาจึงทักทายความตายราวกับเพื่อนเก่าและเลือกที่จะไปด้วยกันอย่างเท่าเทียม

ขอบคุณ
www.mugglethai.com

เรื่องที่ 4: Babbitty Rabbitty and her Cackling Stump แบ๊บบิตตี้แร๊บบิตตี้และตอไม้หัวเราะได้

ในเรื่องนี้ มีรูปวาดของตอไม้ที่มีวงอายุยี่สิบเส้นภายในวงเหล่านี้ มีดวงตาเข้มคู่หนึ่งที่ทอประกายเจิดจ้า และภาพที่สองใต้เรื่องเล่านั้นเป็นรูปวาดของรอยเท้าที่มีเพียงสี่นิ้ว

นี่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระราชาผู้มีพระประสงค์ต้องการเก็บเวทมนตร์ทั้งหมดไว้กับพระองค์เอง หากแต่ว่าการนี้จะสำเร็จก็ต่อเมื่อพระองค์สามารถแก้ปัญหาสองประการได้เสียก่อน

ประการแรกก็คือ พระองค์ต้องรวบรวมเหล่าแม่มดทุกคนในอาณาจักรและประการที่สองพระองค์ก็จะต้องทรงเรียนรู้การใช้เวทมนตร์ และระหว่างที่พระองค์ทรงรวมกำลังกองพันทหารเพื่อออกตามล่าเหล่าแม่มดนั้นพระองค์ก็ได้รับสั่งหาผู้สอนเวทมนตร์อีกด้วย แต่ไม่มีใครตอบรับเป็นผู้สอนให้แก่พระองค์นอกจาก ‘เจ้ากำมะลอจอมขี้โกง’ ผู้ซึ่งไร้อำนาจเวทมนตร์ใดๆทั้งสิ้นทำได้เพียงแค่เล่นกลธรรมดา และขอเงินขอทองพร้อมๆกับทูลพระองค์ว่า ทั้งหมดนั้นจำเป็นในการร่ายคาถา

‘Babbitty’ หญิงรับจ้างปักเสื้อผ้าของพระราชาเริ่มส่งเสียงหัวเราะระหว่างที่ดูพระราชากับเจ้ากำมะลอพยายามร่ายเวทมนตร์คาถาจากกระท่อมของเธอ ซึ่งทำให้พระองค์ทรงกริ้วเป็นหนักหนา ดังนั้นจึงมีรับสั่งว่าทั้งสองจะแสดงเวทมนตร์ต่อหน้าผู้คนในวันรุ่งขึ้นและหากผู้ใดบังอาจกล้าหัวเราะเยาะพระองค์เสียล่ะก็..เจ้ากำมะลอจะถูกตัดหัวทิ้งทันที

เจ้ากำมะลอไปที่กระท่อมของ Babbitty และไปแอบเห็นเธอร่ายเวทมนตร์เข้า เขาจึงขอความช่วยเหลือจากเธอ ไม่อย่างนั้นเขาจะนำตัวเธอส่งพวกทหาร เจ้ากำมะลอบอกว่าระหว่างการแสดงกลของพระราชานั้นให้เธอไปหลบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้แล้วร่ายเวทมตร์ให้พระราชา และนางก็ตอบตกลง
วันต่อมาเมื่อทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดีนั้นกัปตันของเหล่าทหารก็เข้ามาพร้อมกับสุนัขที่ตายแล้วตัวหนึ่งและบอกให้พระราชาทำให้สุนัขตัวนี้ฟื้นกลับคืนชีพมาให้ได้ Babbitty ที่รู้ดีว่าแม้กระทั่งเวทมนตร์ก็ไม่สามารถพาอะไรกลับมาจากความตายได้ทั้งสิ้น จึงไม่พยายามที่จะช่วยเหลือพระราชา และเป็นเหตุให้เหล่าฝูงชนหัวเราะเยาะพระองค์เพราะพากันคิดว่าเวทมนตร์คาถาที่พระองค์ร่ายในตอนเริ่มแรกนั้นเป็นเพียงแค่กลอุบาย

เจ้ากำมะลอที่ตื่นกลัวก็รีบชี้ไปที่ที่ Babbitty ซ่อนตัวอยู่และบอกว่านังแม่มดนั่นกำลังกลั่นแกล้งพระองค์ทำให้คาถาไม่ทำงาน

Babbitty จึงวิ่งหนีจากพุ่มไม้แล้วหายตัวไปในป่าตรงใต้ตอต้นไม้แก่ๆ เจ้ากำมะลอที่กำลังจนตรอกเต็มทีร้องบอกว่านังแม่มดได้กลายร่างเป็นผลแอปเปิ้ลป่าและสั่งให้ตัดต้นไม้นี้ทิ้งเสียเพราะนั่นคือ ‘การกำจัดแม่มดผู้ร้ายกาจ’

เมื่อผู้คนเริ่มพากันกลับบ้าน ตอไม้ก็ส่งเสียงหัวเราะก่อนจะจัดการทำให้เจ้ากำมะลอยอมรับความจริงทุกสิ่งว่าแท้แล้วเขานั้นไม่มีเวทมนตร์เลย ตอไม้ส่งเสียงอีกครั้งและสั่งให้พระราชาห้ามทำร้ายผู้มีเวทมนตร์อีกเป็นอันขาดและให้พระองค์สร้างรูปปั้นของ Babitty บนต้อไม้นี้เพื่อที่จะได้ย้ำเตือนความโง่เขลาของพระองค์

เพราะความกลัวพระราชาจึงยอมปฏิบัติตามคำสั่งของต่อไม้ และเดินทางกลับพระราชวัง โดยไม่มีใครทันสังเกตเห็น กระต่ายแก่ตัวป้อมๆที่กระโดดออกจากโพรงใต้ตอไม้แล้วเดินทางออกจากอาณาจักรไป

ขอบคุณ
www.mugglethai.com

เรื่องที่ 3: The Warlock's Hairy Heart

เรื่องที่สามนี้เป็นเรื่องเดียวที่ไม่ได้ถูกกล่าวถึงใน "เครื่องรางยมทูต"

หัวใจที่ปกคลุมด้วยขนหยาบๆและมีเลือดหยดย้อยออกมานั้นถูกวาดไว้ในเรื่องนี้ ที่ใต้เรื่องเล่าก็มีรูปที่เป็นรูปภาพกุญแจเก่าแก่ที่มีบ่วงสามอันวางอยู่ท่ามกลางกองเลือด

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของพ่อมดวอร์ล็อคที่ยังหนุ่มและก็หล่อเหลาคนหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจว่าเขาจะไม่มีวันยอมตกหลุมรักใครเด็ดขาด เขาใช้ศาสตร์มืดเพื่อป้องกันตนเองจากการตกหลุมรัก ครอบครัวของเขาไม่ได้ทำอะไรเพื่อยับยั้งการกระทำครั้งนี้ เพราะมั่นใจว่าสักวันจะมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาเปลี่ยนความคิดของเขา หากแต่เวลาผ่านไป ญาติพี่น้องของชายหนุ่มได้แต่งงานพร้อมๆกับที่ความโง่เขลาของเขาได้เพียงแค่เพิ่มขึ้นเท่านั้น

ต่อมาในวันหนึ่ง ชายหนุ่มแอบได้ยินคนรับใช้สองคนพูดถึงการที่เขาไม่มีคู่ครอง ชายหนุ่มจึงตัดสินใจว่าจะหาผู้หญิงที่เก่ง ร่ำรวยและสวยงามมาแต่งงานกับเขาเพื่อที่ทุกคนจะได้พากันอิจฉา

นับว่าโชคดีนักที่ชายหนุ่มได้พบกับหญิงสาวดังกล่าวในวันต่อมา แม้ว่าหญิงสาวนั้นทั้งทึ่งและรังเกียจเขา ชายหนุ่มก็สามารถชี้ชวนให้เธอมาร่วมทานเลี้ยงมื้อค่ำที่ปราสาทของเขาจนได้ ระหว่างทานเลี้ยง หญิงสาวบอกเขาว่าเธอจะเชื่อมั่นในตัวเขาก็ต่อเมื่อเธอรู้ว่าเขานั้นมีหัวใจ พ่อมดวอร์ล็อคพาเธอไปยังคุกใต้ดินและชี้ให้เธอดู หัวใจขนรุงรังที่กำลังเต้นอยู่ในกล่องแก้วคริสตัล แม่มดสาวนั้นหวาดกลัวมากและขอร้องให้เขานำมันไปเก็บเสีย เมื่อพ่อมดวอร์ล็อคทำตามที่นางขอ หญิงสาวก็กอดเขาไว้และชายหนุ่มก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจที่สามารถรู้สึกถึงความรัก หากแต่เพราะว่าหัวใจนั้นได้ห่างจากร่างกายของเขามานาน ความสวยงามและรอยกลิ่นหอมของแม่มดสาวได้แทงทะลุมันเสียสิ้น

ต่อมาแขกทั้งหลายก็ได้มาพบแม่มดสาวและพ่อมดวอร์ล็อคนอนสิ้นใจอยู่ในคุกใต้ดิน

ขอบคุณ
www.mugglethai.com

เรื่องที่ 2: The Fountain of Fair Fortune น้ำพุแห่งโชคดีจอมปลอม

นิทานเรื่องนี้มีรูปภาพของน้ำพุที่ส่งประกายงดงามและรอบล้อมไปด้วยหมู่ดาวระยิบระยับ และลงไปด้านล่างของบรรทัดก็มีรูปวาดพุ่มดอกกุหลาบ

เป็นที่รู้กันดีว่า ผู้คนมากมายซึ่งรวมไปถึงพ่อมดแม่มดและเหล่ามักเกิ้ลพยายามจะมายังที่น้ำพุแห่งนี้เพื่อที่จะขอคำตอบแก่ปัญหาของตน ที่นี่ยังเป็นที่นัดพบของแม่มดสามคนที่พยายามจะเข้าไปในสวนที่น้ำพุนั้นตั้งอยู่

แม่มดคนแรกมีนามว่า Asha ซึ่งกำลังป่วยด้วยโรคที่ไม่มีผู้บำบัดคนใดจะสามารถรักษาได้

แม่มดคนที่สองมีนามว่า Altheda ซึ่งถูกพ่อมดปล้นและทำให้ขายหน้า หล่อนหวังว่าน้ำพุนี้จะช่วยรักษาความรู้สึกไร้ค่าและความจนของเธอได้

แม่มดคนที่สามมีนามว่า Amata ซึ่งถูกทอดทิ้งโดยคนรักของหล่อนและหวังว่าน้ำพุจะสามารถรักษาอาการโศกเศร้าและความโหยหาของหล่อนได้

ทั้งสามตัดสินใจว่าจะลองพยายามที่จะไปน้ำพุแห่งนี้ด้วยกัน มีอัศวินคนหนึงที่ Amata เชื้อเชิญมา ได้มาร่วมเดินทางไปกับพวกเธอ ในตอนแรกนั้น แม่มดอีกสองคนนั้นไม่เห็นด้วย เพราะว่ามีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะสามารถอาบน้ำพุ ‘Fountain Of Fair Fortune’ ได้

ในที่สุดทั้งสี่ก็เดินทางไปด้วยกัน ระว่างทางนั้นพวกเขาก็พบด่านสามด่าน

ด่านแรกคือหนอนยักษ์ตาบอดตัวอ้วนป่องที่สั่งให้พวกเขาพิสูจน์ความทุกข์ทรมาน หลังจากที่พยายามจะปราบเจ้าหนอนยักษ์ด้วยเวทมนตร์ซึ่งไร้ผล น้ำตาของ Asha ก็เป็นที่พึงพอใจต่อเจ้าสัตว์ดังกล่าว
หลังจากนั้นพวกเขาได้พบกับทางลาดลึก และถูกสั่งให้มอบ ‘ของที่ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรง’ เป็นราคาค่าทางผ่าน เมื่อผ่านด่านที่สองมาแล้วทั้งหมดก็ได้พบกับแม่น้ำ และข้อแลกกับทางผ่านก็คือ ‘สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในอดีตของท่าน’

Amata ใช้ไม้กายสิทธิ์ของหล่อนดึงความทรงจำเกี่ยวกับของคนรักออกมาแล้วปล่อยมันทิ้งลงไปในน้ำ และก้อนหินหลายก้อนก็โผล่ขึ้นมาเป็นทางข้ามแด่ผู้เดินทางทั้งสี่

เมื่อมาถึงน้ำพุ พวกเขาต้องตัดสินใจว่าใครที่จะเป็นคนอาบน้ำพุนี้ Asha เป็นลมล้มไปด้วยความเหนื่อยเจียนตาย Altheda ปรุงยาเพื่อที่จะรักษาเธอ ยาตัวนี้ไม่เพียงแค่ทำให้ Asha ลุกขึ้นยืนบนเท้าทั้งสองข้างได้อีกครั้ง แต่ก็สามารถรักษาโรคของหล่อนอีกด้วย ดังนั้น Asha จึงไม่ต้องการน้ำพุอีกต่อไป

Altheda รู้ว่าเธอมีอำนาจที่จะช่วยรักษาผู้อื่นและพบหนทางที่จะหาเงิน ดังนั้น หล่อนเองก็ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำพุอีก แม่มดคนที่สาม ซึ่งก็คือ Amata นั้นก็รับรู้เช่นกันว่า หลังจากที่หล่อนทิ้งความทรงจำไปในแม่น้ำ หล่อนก็สามารถมองเห็นคนรักเก่าของเธอในอย่างที่เขาเป็น ซึ่งก็คือ โหดร้ายและไร้ซึ่งความเลื่อมใส ทำให้หล่อนเองก็ไม่ต้องการน้ำพุ หล่อนจึงมอบโอกาสนี้ให้กับอัศวิน

อัศวินซึ่งแปลกใจกับความโชคดีของเขาได้อาบน้ำพุ และจากเสื้อเกราะที่ขึ้นสนิมของเขา อัศวินอ้อนวอนขอ ‘มือและหัวใจ’ ของ Amata ซึ่งพบว่าในที่สุดก็ได้เจอชายที่มีค่าพอสำหรับเธอ

เมื่อแต่ละคนได้สมหวังกับความฝันแล้ว ก็เป็นอันว่าแท้จริงแล้วนั้นน้ำพุดังกล่าวไม่ได้มีเวทมนตร์อะไรเลย


ขอบคุณ
www.mugglethai.com

The Tales of Beedle the Bard <น ทานของบ="ทานของบ" เด="เด" ลยอดกว="ลยอดกว">

เรื่องที่ 1 : The Wizard and the Hopping Pot พ่อมดกับหม้อกระโดดได้

The Wizard and The Hopping Pot นั้นเป็นนิทานตอนแรกในเรื่องเล่าของบีเดิ้ลยอดกวี โดยภาพประกอบในเรื่องนี้คือ หม้อที่ยืนอยู่บนเท้าข้างเดียวที่มีครบทุกห้านิ้ว

เรื่องราวมีอยู่ว่า...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีชายชราผู้หนึ่งที่จิตใจดีงามนัก เขาได้ใช้หม้อของเขาปรุงยาสารพัดชนิดเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา หากแต่ว่าเมื่อชายชราผู้นี้ได้เสียชีวิตลง ทรัพย์สินทุกๆอย่างจึงตกเป็นของลูกชายคนเดียวของเขา ที่ไร้ซึ่งคุณสมบัติของบิดาทุกประการ เมื่อบิดาเสียชีวิตแล้ว ผู้เป็นบุตรได้เอารองเท้าแตะข้างเดียวใส่ลงไปในหม้อพร้อมๆกับจดหมายจากชายชราที่เขียนไว้ว่า “ข้าหวังว่าเจ้าคงไม่จำเป็นที่จะต้องใช้หม้อใบนี้”
ลูกชายของเขานั้นโกรธแค้นชายชรามากมายที่ทิ้งเพียงแค่หม้อใบเดียวไว้ให้กับเขา จึงได้ปฏิเสธทุกๆคนที่ร้องขอความช่วยเหลือ

คนแรกที่ได้มาขอความช่วยเหลือก็คือหญิงชราคนหนึ่งเนื่องจากหลานสาวของเธอนั้นเต็มไปด้วยหูด หลังจากที่ปิดประตูขับไล่หญิงชราแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆในห้องครัวและเมื่อเข้าไปก็พบว่าเจ้าหม้อที่บิดามอบให้นั้นมีเท้าที่เต็มไปด้วยหูดงอกออกมา

คนต่อไปที่ได้มาขอความช่วยเหลือจากเขาก็คือชายชราท่านหนึ่ง เนื่องจากลาของเขานั้นกำลังหิวโหยและไม่สามารถที่จะไปตลาดกับเขาเพื่อจะซื้ออาหารมาเลี้ยงครอบครัวที่กำลังอดอยากได้ เจ้าลูกชายก็ได้ปิดประตูขับไล่ชายชราผู้นี้อีกเช่นกัน และเจ้าหม้อนั้นก็เริ่มส่งเสียงร้องเหมือนลา

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเรื่อยๆจนเขาทนไม่ไหว เขาจึงไปตระเวนหาเพื่อนบ้านเพื่อที่จะช่วยเหลือพวกเขา และเมื่อปัญหาของแต่ละคนสิ้นหายไป อาการของเจ้าหม้อก็ดีขึ้นไปตามกันจนในที่สุดรองเท้าแตะปรากฏขึ้นในหม้ออีกครั้ง รองเท้าแตะที่เท้าของหม้อใส่ได้พอดิบพอดี และทั้งเจ้าลูกชายกับหม้อก็เดินลับตาไปกับแสงยามตะวันตก



ขอบคุณ
www.mugglethai.com

*+*

อิ่ม เค้ารู้แล้ว การบ้านเค้าคงทำไม่เสร็จ เพราะเค้าเป็นคนที่ไม่เจริญก้าวหน้าในหน้าที่

หวัดดีอิ่ม และแล้ว วันแม่ก็จะมาถึง การบ้าน โอ้ ลัลา อิ่มจะงง ถ้าอิ่มทำเสร็จ เค้าจะงง เอ้อ สรุปนะ เค้าทำเลขที่ครูสั่งถึงข้อ 5 ใหญ่แล้ว พี่ช่วยสอน พี่คนกลางอ่ะ ที่เรียนเก่ง ๆ ตอนนี้เหลือ 3 ข้อใหญ่ ไม่รู้จะทำเสร็จหรือเปล่า

ขอชม (หรือติเนี่ยแหละ) hi5 เนี่ยจะสีชมพูไปไหน แกก็ไม่ใช่คนที่หวาน ออกติงต๊องมากกว่า แจเนี่ยเหมาะกะสีชมพูก็จริง แต่ไม่เหมาะกะแกว่ะ

อิ่ม เค้าก๊อบปี้หน้าจอคอมเป็นแล้ว ไชโย!!
ไม่ใช่แบบที่แกบอกนะ แบบที่แกบอกเค้าไม่เข้าใจหรอก
ตอนแรก ๆ อยากได้รูปเนวิลล์แต่เซฟดูดเก็บไม่ได้
ไป ๆ มา ๆ กดเหี้ยนอะไรไม่รู้ (ภาษาอังกฤษ อ่านไม่ออก)
ติดไปทั้งหน้าจอ

อิอิ คร่า ฝันดีนะคะ ^^

โอ๊ะโอว ไฮ5นี่นะเอง

เด๋วจะเอาอันนี้ขึ้นและ

เปนไงจ๊ะสบายดีมั้ย

good night na a"



Luv U So Much & 4 Ever r r


=^__________^=

หวัดดีจ้า...โทดทีนะจ๊ะ พี่หายไปนานเลย ช่วงนี้งานยุ่งๆอ่ะ บายดีป่ะ...คิดถึงจังเลย อิๆๆ

ฝันดีนะ

ซาหวาดดีวันหยุดจ๊ะ


มาทักทาย

thank s S... ^^ >>สำหรับคำตอบน้าา....น่ารักมาก กเลยย..


Comments for Hi5, Myspace Hi5 Blog บล๊อคส่วนตัว